تبليغاتX
خبرگزاری ملی ایران

مذاکرات روسای جمهور ایران و افغانستان آغاز شد

محمود احمدی نژاد که برای سفری یک روزه به افغانستان سفر کرده است روز سه شنبه مذاکرات خصوصی خود را با حامد کرزای، رییس جمهوری این کشور آغاز کرد.

سفر آقای احمدی نژاد به افغانستان اولین مرحله از سفر دوره ای وی به سه کشور افغانستان، ترکمنستان و قرقیزستان است.

به گزارش خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، ایرنا، مراسم استقبال رسمی از محمود احمدی نژاد توسط  حامد كرزی، در محل كاخ رياست جمهوری اين كشور برگزار شد.

منوچهر متكی، وزير امور خارجه، علی لاريجانی، دبير شورای عالی امنيت ملی، سيد مجتبی ثمره هاشمی، مشاور ارشد ریيس جمهوری ، محمدزاده، استاندار خراسان رضوی و چند تن از معاونان وزيران، آقای  احمدی نژاد را در اين سفر دوره ای همراهی می كنند.

محمود  احمدی نژاد به جز حامد کرزای قرار است با یونس قانونی از رهبران اپوزیسیون افغانستان و سخنگوی مجلس نمایندگان این کشور و همچنین برخی از اتباع ایرانی در افغانستان دیدار و گفت و گو کند.

محمود  احمدی نژاد به جز حامد کرزای قرار است با یونس قانونی از رهبران اپوزیسیون افغانستان و سخنگوی مجلس نمایندگان این کشور و همچنین برخی از اتباع ایرانی در افغانستان دیدار و گفت و گو کند.

آقای احمدی نژاد پیش از ترک تهران گفته بود که «ايران و افغانستان دو كشور همسايه و برادر هستند كه دارای تاريخ، فرهنگ، علايق و نيازهای مشترک می باشند و هر دو همواره به عنوان دو ملت برادر و دوست در كنار يكديگر بوده اند.»

وزارت امور خارجه افغانستان نیز در بیانیه ای اعلام کرد که روسای جمهوری دو کشور در مورد منافع مشترک دو کشور گفت و گو کرده و موافقت نامه ای برای تقویت رابطه بین دو کشور به امضا خواهند رساند.

نخستین سفر آقای احمدی نژاد به کشور افغانستان در حالی صورت می گیرد که آمریکا و بریتانیا، ایران را متهم به فرستادن اسلحه به افغانستان و تجهیز شورشیان طالبان کرده اند.

ایران همواره این اتهامات را رد کرده و حامد کرزای، رییس جمهوری افغانستان نیز از ایران به عنوان کشوری دوست یاد کرده است.

دولت افغانستان بارها اعلام کرده که هیچ مدرکی وجود ندارد که ثابت کند دولت ایران در فرستادن سلاح های ایرانی به افغانستان نقش دارند

بر اساس گزارش های رسیده، مسایل مطرح در مذاکرات  دو رییس جمهوری، امنیت، منطقه، مبارزه با مواد مخدر و مبارزه با تروریسم اعلام شده است.

یکی دیگر از مسایل مهم، تصمیم ایران برای بازگرداندن پناهندگان افغان به افغانستان است. از ماه آوریل سال جاری تا کنون ۱۱۷ هزار پناهنده افغان به این کشور بازگردانده شده اند.

Radio Farda © 2007 RFE/RL, Inc. All Rights Reserved.
+ نوشته شده توسط دانش معتمدی در سه شنبه بیست و سوم مرداد 1386 و ساعت 13:36 |
 
محمد ظاهرشاه پادشاه پيشين افغانستان در سن ٩٢ سالگی در کابل درگذشت

23/07/2007

محمد ظاهرشاه پادشاه پيشين افغانستان امروز، دوشنبه، در سن ٩٢ سالگی در کابل درگذشت.

پادشاه فقيد افغانستان از سال ١٩٣٣ تا سال ١٩٧٣ که از سلطنت خلع يد شد، در افغانستان حکومت ميکرد.  وی تا سال ٢٠٠٢ در شهر رم پايتخت ايتاليا در تبعيد زندگی ميکرد تا آنکه پس از سقوط دولت طالبان در سال ٢٠٠١ دولت افغانستان در پی حمله به رهبری آمريکا، يه کابل بازگشت.

يک وزير دولت افغانستان گفت که پادشاه پيشين در محل سکونت خود در مجتمع قصر رياست جمهوری، درگذشته است.

 
+ نوشته شده توسط دانش معتمدی در دوشنبه یکم مرداد 1386 و ساعت 12:42 |
زندگینامه مختصر شهید مینا (۱۳۶۵ – ۱۳۳۳) رهبر و بنیانگذار «جمعيت انقلابي زنان افغانستان»

Meena



مینا زن شهیدی که بر قله مبارزات آزادی خواهانه افغانستان می‌درخشد


مینا در ۱۳۳۳ در کابل بدنیا آمد، طی دروان مکتب او کابل و سایر شهر های بزرگ کشور دستخوش جنبش های توده‌ای و روشنفکری بوده به شدت سیاسی می‌گردید، متاثر از همین اوضاع به اولین آگاهی های سیاسیش در رابطه به مسایل وطن و مردمش دست یافت و این سر آغاز راهی بود که بعد ها با تحقیق و مطالعه مستمر و شرکت مستقیمش در مبارزه هرچه بیشتر عمق یافته و در تار و پودش ریشه دواند. مینا با درک ستم چند لایه که بر زنان افغانستان تحمیل شده، نیروی شگرف انقلابی را در وجود آنان می‌دید. او اعتقاد داشت که زنان وطن ما همچون شیران خفته‌ای اند که اگر بیدار شوند و به حرکت درآیند نقش عظیمی در هرگونه انقلاب سیاسی و اجتماعی کشور ما ایفا خواهند کرد. مینای شهید مبارزه اثربخش و انقلابی زنان را بدون داشتن تشکل مستقل آنان فاقد ارزش می‌دانست. او در سال ۱۹۷۷ به یاری یک تعداد زنان آگاه وطن «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» را بنیاد گذاشت.

مینای شهید از نخستین زنان انقلابی وطن بود که به ماهیت احزاب ضد ملی و مزدور خلق و پرچم پی‌برده و مبارزه علیه آنان را مهمترین بخش کار و مبارزه هر افغان وطنپرست می‌دانست، پس از کودتای روسی و بخصوص پس از اشغال کشور توسط نيروهاي اشغالگر روس، مبارزه بخاطر کسب استقلال برای مینا به امر مقدس بدل شد. او بخاطر این آرمان بزرگ از تحصیلش در فاکولته شرعیات دست کشیده و طی این دوران با سخت ترین تجارب زندگی مبارزاتیش روبرو شد. مینای شهید در کابل و برخی شهر های مهم دیگر تحت اشغال روسها بسیاری اوقات به تنهایی و با امکانات فوق‌العاده ناچیز با غلبه بر عقب ماندگی های خاص جامعه ما به بسیج و سازماندهی زنان مشغول بود و درین راه رنجهای فراوان را متحمل می‌شد. تظاهرات وسیع دختران مکاتب کابل که نوکران روس را به وحشت انداخته به سرکوب آنان پرداخت از نتایج تلاشهای پیگیر شهید مینا بود. او جهت نیل به اهداف پاک انقلابیش، خود را از زندگی گرم خانوادگی محروم ساخته بود. اما مینای شهید که اراده کرده بود، تمام هستیش را در راه استقلال افغانستان و زنان ستمکش نهد، هیچگاه دچار روحیه باختگی، یاس و تردید نشد و برعکس این حالات را مشخصه‌ی روشنفکران دودل و جبون دانسته و آنرا به شدت تحقیر می‌کرد.

برای دادن آگاهی به زنان مینا در سال ۱۹۸۰ اولین شماره «پیام زن» را بمثابه ارگان «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» بیرون نمود. او با نوشتن مقالات برای «پیام زن» و دهها شبنامه برای زنان میهن ما از حیاتی بودن آزادی، دموکراسی و عدالت برای رهایی واقعی زنان افغانستان سخن می‌گفت. او طی تجارب گرانبهای نبرد ضد روسی به درستی دریافته بود که بنیادگرایان خاین با آرایش به اصطلاح اسلامی و ضد روسی نه تنها سدی در مقابل جنبش زنان کشور، بلکه در برابر کل جنگ مقاومت ضد روسی ما قرار گرفته و آگاهانه آب به آسیاب دشمن روسی می‌ریزند.

مینا بی‌هراس از تهدیدها و ترورهای بنیادگرایان جاهل و انحصارطلب ندا سر داد که مبارزه علیه امپریالیستهای روسی جدا از مبارزه علیه بنیادگرایان نیست. اگرچه در آن اوضاع به مبارزه علیه تجاوزکاران تقدم قایل بود ولی گوشزد میکرد که هرگز نباید گذاشت بجای زنجیر های روسی، زنجیر های تعصب و جهالت بردست و پای ما سنگینی کند.

مینا در ۱۹۸۱ به عنوان نماینده مقاومت افغانستان بنابه دعوت حزب سوسیالیست فرانسه جهت شرکت در کنگره حزب مذکور عازم آن کشور شد و بعد با استفاده از فرصت از چندین کشور دیگر اروپایی دیدن کرده و با سران و رجال مهم و همچنان با نمایندگان جنبش های آزادیبخش ملاقات و گفتگو نمود. او طی این سفر های تاریخی با شایستگی پرافتخاری، صدای برحق مقاومت ملت ما و نقش عظیم زنان ما درین مقاومت حماسه آفرین را به گوش جهانیان رسانید.

استقبال بی‌نظیر از مینا در کنگره ولانس و تکان دادن دستش به علامت پیروزی، بوریس پوناماریوف سرکرده هیات روس را مجبور به ترک تالار کنگره ساخت و این حادثه انعکاس وسیع جهانی یافت.

مینا باآنکه در پاکستان مصروف کار برای داخل بود اما نمی‌توانست مصایب و الام مهاجرین زن را از یاد ببرد بنابرین با تکیه روی کوشش های خستگی ناپذیر اعضای «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» موفق شد تا یک شفاخانه، کورس نرسنگ، یک کارگاه و دو مکتب را تاسیس کند.

با وصف تمام سنگ اندازیها، تبلیغات و خرابکاری های بیشرمانه بنیادگرایان فاشیست، به یاری مینا، «راوا» بمثابه یگانه سازمان زنان آزادیخواه از روزنه غیر قابل انکاری در صحنه سیاسی کشور ما برخوردار شد.

مبارزات پر از دستاورد «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» و غلبه پی در پی آن بر توطئه های خاينانه دشمن، نمیتوانست امپریالیستهای روسی، نوکران آنها و بنیادگرایان فاشیست را به وحشت نیندازد. دشمنان وحشی و خون آشام مدتها پیش در وجود مینا دنیایی از پاکبازی و تسلیم ناپذیری انقلابی را مشاهده کرده بودند. بالاخره نقشه شوم فاشیست ها در چهارم فبروری ۱۹۸۷ در شهر کویته پاکستان عملی شد.

درین روز جاسوسان «خاد» به همدستی مستقیم باند جنایتکار گلبدین خون مینای بزرگ و دوتن از یارانش را به زمین جاری ساختند. شهادت مینا مصداق کلام همیشگی و حماسی خود او بود که می‌گفت حالا که وطن نازنین ما پامال تجاوزکاران روسیست بر ما زنان است که با پیکار بی‌امان تا سرحد نثار خون خود تجسم شکوهمندتر ملالی ها در شرایط کنونی باشیم.

مینا ۱۲ سال تمام از عمر کوتاه ولی رخشنده‌اش را وقف مبارزه برای وطن و مردمش ساخت. او ایمان کامل داشت که با وجود سایه سیاه جهالت بنیادگرایی و ابتذال و فساد بی‌انتهای میهنفروشان بر زنان ما زیر نام به اصطلاح آزادی و برابری، سر انجام این نصف ملت ما بیدارتر گردیده و مصمم و استوار در راه کسب حقوق خود و راهی که از خون فرزندان غیور و شریف شان سرخ و فروزان است گام خواهند گذاشت. نام مینا بر رفیع ترین جایگاه در تاریخ جنبش آزادیخواهی ملت ما حک است. او مقامش را بین بزرگ زنان انقلابی تاریخ احراز کرده است.

مینا اگر چه جسمآ نابود شده ولی از خون پاکش راهی را برای اعضای «جمعیت انقلابی زنان افغانستان» و کلیه زنان آزادیخواه افغانستان ترسیم کرده که هزاران تن آن را بی‌تزلزل دنبال کرده و امر بجا مانده‌ی او را به فرجام خواهند رسانید.

از نيروي نهفته در خون ميناي ارجمند است که امروز «راوا» به خار چشم دشمنان بنيادگرا و مزدبگيران شان مبدل شده و سازش ناپذير و مصمم بخاطر آزادي، دموکراسي و عدالت اجتماعي ميرزمد.

+ نوشته شده توسط دانش معتمدی در دوشنبه بیست و پنجم تیر 1386 و ساعت 11:18 |